| تبليغات | X |
| خانه | آرشيو | پست الکترونيک |
|
هدیه ای از یه دوست...
می دانی چقدر کودکانه دوستت دارم؟
مولای آب و آفتاب حضور لحظه هایت را برایم روشن کن می دانی با همه بدی چقدر دوستت دارم؟ می دانی چقدر به انتظارت مانده ام؟ و چند واژه را تا به حال برای تجسم مهنت دوریت پرپر کرده ام بدم، اما دوستت دارم. عزيز دلم، ابا صالح المهدي كدامين جاده امشب مي گذارد سر به پاي تو... اجازه دارم بگوييم پدر؟ پدر، عزيز بي نشان من گم كرده آشناي هر شبم تو كه رندانه به دامم كشيدي در دامي كه نه آب بود و نه دانه هر چه بود هجران بود و انتظار و من چشم بستم و پا در دام تو نهادم اي واي بر اسيري كز ياد رفته باشد در دام مانده باشد، صياد رفته باشد... امشب حال عزيز گم كرده اي را دارم نه آرامش ماندن نه پاي رفتن عزيز من! بگو آخر تا به كجا بار اين رنج را به شانه هاي نهيف من مي گذاري؟
باتشکر از افرا که اجازه دادن این متن ادبی زیبا رو براتون بنویسم |+| نوشته شده توسط منتظر در جمعه سی ام شهریور 1386 و ساعت 17:48 |
|
درباره وبلاگ
 منوي اصلي
صفحه نخستپست الكترونيك آرشيو مطالب خانگي سازي اضافه به علاقه منديها نوشته هاي پيشين
مهر 1386شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 پيوندها
سایت القائم عجزیارت کربلا شبکه امام مهدی عج بچه های قلم ستاره پنهان کانون فرهنگی سیدالشهدا ع شیراز مهدی فاطمه عج انتظار منتظر امکانات
|
| Powered By ALGHAEM GROUP |